Zaterdag 16 mei - Scum, Katwijk
Winnaar: El Tiburon
Door naar de halve finale: Ratuli
Pow
Als eerste beginnen is altijd moeilijk, zeker als de zaal nog betrekkelijk leeg is. Pow heeft het er ook moeilijk mee, de eerste nummers waren niet erg strak en eentje werd zelfs halverwege afgebroken om nog maar een keertje overnieuw te proberen. Niet erg overtuigend, maak er dan liever een geintje van en ga gewoon lekker door met het volgende nummer.
Het totaal deed nogal stijfjes aan, probeer wat losser op het podium te staan.
Ratuli
Niks geen gitaar en drum, 1 computer en vier microfoons kan ook voldoende zijn om muziek te maken.
Vier mannen die flink afwisselen met drummachine en human beatbox, toch blijven de beats jammer genoeg meer van het zelfde. Hier moet meer in zitten. De uitstraling is van alle vier zeer zeker energiek en absoluut OK.
- Ratuli is door naar de halve finale.
Faze
De grote prijs van de Bollenstreek alleen voor jonge honden, zeer zeker niet. Dat leeftijd geen rol hoeft te spelen dat bewijst Faze met een zanger/ gitarist die makkelijk de vader had kunnen zijn van de rest van de band. De symfonische rock van Faze is er eentje uit de tijd dat je nog mocht roken in de bus 90 naar Scum maar zeker niet slecht uitgevoerd.
Nu nog aan het werk met de uitstraling en zeker geen muziekstandaards met teksten meer op het podium!
Too Loud For Granny
Recht in je bek punkpop in de trant van Blink 182 en andere Amerikaanse stuiterballen. De huidige samenstelling is er eentje van slechts enkele dagen, best knap om zo snel al een overtuigende set neer te zetten, hulde daar voor. Natuurlijk valt er nog wel het één en ander te verbeteren, de gitaarsolo’s blijven achter en zijn bij tijd en wijlen zelfs een beetje vals. De ritme sectie concentreert zich vooral op netjes spelen terwijl er juist bij deze stijl best flink op los mag worden gehakt en geplukt.
El Tiburon
Met afstand tevens de winnaar van de vreemdste bandnaam. Even merkwaardig is hun muziek. Lekker eigenwijs de liedjes maken die je zelf leuk vind ook al zijn ze verdomd moeilijk in een hokje te plaatsen.
Dit is nu juist wat er zo leuk aan is, het is fris en fruitig en zo af en toe zelfs verrassend. Technisch hebben deze jongens de boel al aardig op orde, er wordt goed naar elkaar geluisterd. Als er dan toch nog wat te zeuren valt dan is het dat er door de potpourri van stijlen een fragmentarisch geheel ontstaat. Een beetje meer duidelijkheid kan echt geen kwaad.
- El Tiburon is de winnaar en door naar de finale.
|